Anna Kopeć
O
podróży tam i z powrotem pisać nie będę... :) Szczęśliwie dotarłyśmy
na miejsce 20 lipca i po krótkim pożegnaniu na dworcu każda z nas ruszyła do
swoich gospodarzy....
W
moim urokliwym domku z czerwonymi drzwiami na The Grove czekali na mnie Carol i
Ray. Od razu podczas
kolacji urządziliśmy pierwszy (i nie ostatni) panel dyskusyjny na tematy socjologiczno -
społeczne, dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy od moich gospodarzy, wysłuchałam ich opinii na temat polityki Wielkiej Brytanii
dotyczącej imigrantów, sytuacji Polaków w Anglii, relacji pomiędzy Anglikami i Szkotami itp. Naprawdę na "dzień dobry" po przyjeździe bardzo ciekawa dyskusja i zarazem cudowna sposobność do
poćwiczenia języka w codziennej komunikacji! Byłam w swoim żywiole
Po
całym dniu podróży i wrażeń sen zmorzył mnie naprawdę szybko :) Rano pierwsze angielskie śniadanie
(tradycyjny zestaw tosty + marmolada + herbata) i ruszyłam w drogę. Autobusem do szkoły miałam ok 20 minut, a po drodze dosiadali się coraz to nowi studenci z różnych krajów. Nasz środek lokomocji zamieniał się po drodze w małą kulą ziemską na kołach, w której podróżowało kilkadziesiąt przedstawicieli różnych kultur i ras śpieszących do szkoły i pracy. Richard Language College prezentuje się tak:
Po
przybyciu na miejsce spotkałyśmy się z panią Pająk-Jaroszewską i zostałyśmy
skierowane do szkolnej stołówki, gdzie najpierw nas zarejestrowano i dostałyśmy
od szkoły kilka naprawdę potrzebnych gadżetów czyli mapki, folder opisujący działanie
szkoły, rozkład zajęć oraz legitymację uczniowską (jak to dziwnie być znowu uczennicą
po tylu latach!!!).
Następnie
dokładnie nas przetestowano w celu dopasowania do odpowiednich grup językowych. Muszę przyznać że łatwo nie było, ale za to ciekawie!!! Pisałyśmy testy sprawdzające umiejętność słuchania, gramatyki oraz pisania.
Po teście wszyscy szkolni nowicjusze zostali przechwyceni przez
uśmiechniętego i przyjaznego Hiszpana Fernando, który pełni w RLC rolę organizatora
studenckiego życia towarzyskiego. Od niego dowiedziałyśmy się o możliwości
udziału w wielu organizowanych przez szkołę wycieczkach, meczach piłki nożnej
itp. Same zapisałyśmy się na wtorek na musical Grease, który miał się odbyć w
centrum miasta. Fernando zabrał nas również na krótki rekonesans po okolicach szkoły. W poniedziałek po południu udałyśmy się na pierwsze zajęcia metodyczne z nauczycielką,
która od razu nas wszystkich chwyciła za serca – przeurocza, pozytywnie
zwariowana i niezwykle interesująca Jan. Zajęcia mimo że trwały półtorej
godziny minęły nam niezwykle szybko, zaczęłyśmy do swego szkolnego folderu
zbierać pierwsze materiały, notować pierwsze inspiracje i metody do wzbogacenia
naszych własnych lekcji w szkole. Fan-ta-sty-cznie!!!!I tak było do końca tygodnia. Nigdy nie zapomnę zajęć z Jan!!!
A
oto nasza metodyczna grupa nauczycielek z Jan:
Po
zajęciach ruszałyśmy zawsze do centrum miasta. Bournemouth ujęło mnie swoją kosmopolityczną
morską bryzą, pysznymi lodami, pięknymi ogrodami i poczułam się jakbym w tym
małym mieście miała możliwość zobaczenia całego świata. Wokół pełno ludzi –
turystów, uczniów różnych szkół językowych, mieszały się kolory skóry, języki.
Po prostu cudownie! Uwielbiam takie otwarte, pełne ludzi i kolorowe miejsca. A możliwość odpoczynku na plaży po wymagających zajęciach całkowicie umiliła nam pobyt w tym mieście.
Do końca tygodnia nasze dni przepełnione były porannymi zajęciami General English z Philem, gdzie powtarzałyśmy konstrukcje gramatyczne, ćwiczyłyśmy nasze umiejętności czytania, pisania i konwersacji. Po południu spotykałyśmy się w grupie metodycznej. Poniżej na zdjęciu grupa poranna GE:
Nasza grupa General English składała się z nieco innych osób niż popołudniowa metodyka, ale wszystkie uczestniczki kursu niezależnie od narodowości wykazały się naprawdę pełnym zaangażowaniem w naukę. Bardzo sprzyjało to tworzeniu atmosfery i zajęcia mimo iż długie (od 9 do 15.30) płynęły nam szybko i przyjemnie :)
Było przyjaźnie, wesoło i muszę przyznać że bardzo dużo się nauczyłyśmy!!Czerpałyśmy inspiracje nie tylko od naszych wspaniałych wykładowców (Jan, Chris, Brian, John, Phil), ale również od naszych koleżanek nauczycielek z innych krajów, które dzieliły się doświadczeniami i pomysłami na urozmaicanie lekcji na co dzień.
Nasze grupy, zarówno poranna jak i popołudniowa była głównie składem czesko-hiszpańsko-polsko-rosyjskim. Poniżej na zdjęciu silna grupa polsko-czeska :)
W wyniku naszych rozmów między zajęciami udało mi się zawiązać współpracę z jedną z bardzo sympatycznych czeskich koleżanek Julie i w tej chwili pracujemy nad projektem na portalu eTwinning i chcemy nawiązać współpracę między naszymi szkołami!! Bardzo się cieszę, że udział w kursie w Bournemouth otworzył przede mną taką możliwość. Wiem z doświadczenia iż więzi między szkołami i uczniami uczą tolerancji, poszerzają wiedzę uczniów o kraju partnerskim oraz przede wszystkim dają okazję do ćwiczenia języka angielskiego, a na tym nam nauczycielom przecież bardzo zależy.
Mogę z całą odpowiedzialnością stwierdzić że wypełniłam swój plan pobytu w Bournemouth w 100%. Wyjechałam nie tylko pełna wiedzy, materiałów oraz inspiracji do przeprowadzenia ciekawszych lekcji. Nawiązałam ciekawe międzynarodowe znajomości, a najfajniejszym efektem mojego uczestnictwa w kursie jest z pewnością nawiązana współpraca z czeską szkołą i nasz właśnie rozpoczynający się projekt na portalu eTwinning "Friendship without borders" . Na pewno nie omieszkam opisać efektów naszej współpracy na tym blogu, więc ... do spisania !! :)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Justyna Pająk - Jaroszewska
Wyjazd uważam za udany pod każdym względem! Udało mi się
doświadczyć każdej pogody (upał, chłodek, kapuśniaczek, dzień
ponuraczek, ulewa), przypomnieć sobie smak typowych brytyjskich
śniadań i obiadków (plus nowość- posiłek w libańskiej restauracji) i pokisić się w międzynarodowym
sosiku.
Trafiłam na poddasze, do szeregowca w spokojnej dzielnicy,
zamieszkiwanego przez żywiołową parę Trudi i Paula. Przez dom przewijała się przeurocza babcia Betty, dzieci,
wnuczęta… Było wesoło, rodzinnie, kolorowo- jak w domu. Poniżej okolica mojego mieszkania:
Najmilej wspominam gospodynię, miłą gadułkę, ciekawą wszystkiego, z
ironicznym poczuciem humoru, ekscytującą się wszelkimi obniżkami,
na które udało mi się trafić. Można z nią było gadać w
nieskończoność, a kobiety takie jak ja to bardzo lubią. Nadal
piszemy do siebie na WhatsAppie, co mnie bardzo cieszy. Nie mogę
nie wspomnieć o dwóch pieskach w wieku emerytalnym, które były
idealne do tarmoszenia. Niestety nie utrzymujemy już kontaktu
:-)
Z zajęć w szkole przywiozłam cały plik kserówek i pomysłów.
Przetestuję ich efektywność na zajęciach już we wrześniu- uczniowie
drżyjcie, bo idzie rewolucja!;-)
Wszyscy wykładowcy, zarówno ci
stonowani i eleganccy jak i drudzy ze szczyptą kontrolowanego
wariactwa potrafili stworzyć niestresującą oraz zachęcającą do
pracy atmosferę. Myślę, że z panią Kopeć byłyśmy całkiem niezłymi
uczennicami.
Po kolejną porcję ‘prawdziwego’ angielskiego, serniczków od Marka
& Spencera oraz nową dostawę płyt trzeba będzie jednak wrócić.
Cheers.
